ÇOCUĞUMU YEMEK YAPARKEN NASIL OYALAYABİLİRİM? 3 – KAMIŞ KOLYE

Kamışlar, ayakkabı bağcığı ve makas… İhtiyacınız olan bütün malzemeler bunlar. İşe kamışları keserek başlıyoruz. Çocuğunuz makas kullanabilecek yaşta ise kamışları onun kesmesine izin verin. Buna hazır olmadığını düşünüyorsanız kendiniz de kesebilirsiniz. Bir sonraki ve son işlem ise bağcığın kamışlardan geçirilmesi ile devam ediyor. Kamışlar bağcığa dizildikten sonra uçları bağlanıyor ve kolyemiz hazır!

Bağcıkların ucundaki ince ve sert kısım bağcığı kamışlardan geçirecek olan çocuklar için  büyük kolaylık… Bu arada kullanacağınız kamışlar renkli olursa çocuğunuzun hazırlayacağı kolye de renkli ve daha etkileyici olabilir. Onlar açısından yani… ;)

Bu etkinlik bitene kadar yemek işinizi halledebilir misiniz bilemiyorum. Baktınız olmadı sevdiği bir arkadaşı için hediye kolye yapmasını önerebilirsiniz. ;)

El göz koordinasyonu, dikkat becerisi ve küçük kasları geliştiren bu basit ve eğlenceli etkinliğin ayrıntılı resimleri için handsonaswegrow.com‘u ziyaret etmenizi öneririm.

Cici kalın… ;)

Bunlar da ilginizi çekebilir :)

5 comments

1 Nur { 07.27.12 at 11:35 am }

Nezihe hanım selamlar, merhabalaşmıştık daha önce hatırlarsanız cici çocukların altına yazmıştım. (çizer)
Bu projeyi yaparsam benim oğlum yer :) 8 aylık, diş çıkarma sürecindeyiz herşey ağızda…
Acaba iş yaparken 8 aylık bebeği nasıl oyalarız? :)
Not: kendi kendine oturup, emekleyebiliyor…
Dipnot: hatta biryerlere tutunup kalkmaya bile çalışıyor. :)

2 nur { 07.27.12 at 11:55 am }

Nezihe hanım selamlar, hatırlarsanız cici çocuklar konusunun altında merhabalaşmıştık. (çizer)
Güzel bir fikir ama benim oğlum bunu yer:)
Diş çıkaramadığı için herşey ağızda, acaba bu zorlu zamanda onu nasıl oyalayabiliriz, bir fikriniz var mı?
Not: emekleyebiliyor, kendi kendine oturabiliyor ve tutunup kalkma çabalarında :)

3 inciminci { 07.28.12 at 3:35 am }

Nur Hanım merhaba, hatırladım sizi. İnciminci’ye tekrar hoşgeldiniz. :) Demek 8 aylık cici bir oğlunuz var. Allah bağışlasın. 8 aylık bir bebeği oyalamak zor ama imkansız değil tabii. :) Aklıma ilk gelen basit marakaslar yapmak. Bir kaç pet şişe bulur içine azar azar pirinç, fasülye, nohut gibi bakliyatlar koyarsınız. Ufaklık kapağını açmasın diyerek kapağını içten şişeye yapıştırır, önüne koyarsınız. Ufaklık önce şişeleri inceleyip ağzına götürmeye çalışacaktır. Bu inceleme sırasında çıkan seslerden bir müddet oyalanabilir diye düşünüyorum. :D

4 nur { 07.28.12 at 8:05 am }

Teşekkür ederim Nezihe hanım, hoşbuldum. :) Aslında sık sık rahatsız ederim blogunuzu.
Şuan Hayat yayınlarında bir proje çalışıyoruz, EsraNur Hanımla da sizle merhabalaştığımdan bahsetmiştim. Yüzyüze de tanışma imkanı buluruz umarım.
Çok teşekkür ederim, evet dünyalar tatlısı bi oğlum var, sanki oyuncağımız yokmuş gibi her yöntemi deniyoruz zaptedebilmek için, maşallah bitmek bilmeyen enerjileri oluyor :) Fikriniz çok hoşuma gitti, böyle şeyleri çocuklar unutmaz, nasıl bizim belleğimizde kalan çocukluk anılarımız gülümsetiyor, onunda böyle anılarının olmasını isterim..
Ben 1-2 yaşlarındayken komşumuzun verdiği tek gözü olmayan oyuncak bir ayıdan başka oyuncağım yoktu, babam hap kutusunun bir başından bir de dibinden bir tel geçirim dört kenarına boş ip makarası koyup araba yapardı bana. Ve benim için çok kıymetli anılar… Umarım bizler de aynı etkileri oluşturabiliriz.
İlginiz için çok teşekkür ederim.. :)

5 inciminci { 07.29.12 at 7:37 am }

Aynı yayın grubu ile çalışıyor olmamız ne güzel. Bu yüzyüze tanışma imkânımızı da arttırıyor. :) Sizin anılarınızı okuyunca ben de çocukluğuma döndüm. Bizde de babaannem boş kutulara ip geçirir, “Alın size araba yaptım” der elimize verirdi. :) Oyuncaklarımız da vardı ama dediğiniz gibi insanın aklında kalan kalbine dokunan oluyor. Belki bu yüzden oyuncaklarımızdan çok onları hatırlıyoruz. Bu arada umarım marakas fikrinden bebeğiniz hoşlanır. :) Şimdilik görüşmek üzere, ama sık sık beklerim artık haberiniz olsun. ;)

Yorum birak